ZAMANIN ESİRLERİ

Hayatımızdaki onlarca şeye biz karar vermiyoruz. Buna en çok zaman dahil oluyor. Toplantılar, bekleyen işler, ailemiz ve toplum standartlarıyla bizim dışımızda ama bizimle ilerlemeye çalışan bir zaman kavramı var.

Zaman göreceli diyordu Einstein. Duygularımıza göre daha hızlı ya da yavaş olabiliyordu. Hızla akmasını isterken yerinde sayan fakat durması gereken anlarda hiç olmadığı kadar hızlı olan şey.

Kendisi bilim insanıydı ve bilim asla yanılmıyordu ama yıllar içerisinde değişen dünyayla birlikte bizlerin de zaman ile ilişkisi değişti. Güya işlerimizi kolaylaştırsın, diye geliştirdiğimiz teknoloji ve bizlere dayatılan ihtiyaç kavramı ile zamanın birer esiri olmuş durumdayız.

Uykumuz gelmeden uyuyor, yorgun uyanıyor, sistemin belirlediği düzende çalışıyoruz. Bedenimiz hatta dünyamız için planlanmış içsel saatlerimiz dışında zorla dayatılmış zamanla mücadele halindeyiz. Hayatımızdaki onlarca şeye biz karar vermiyoruz. Buna en çok zaman dahil oluyor. Toplantılar, bekleyen işler, ailemiz ve toplum standartlarıyla bizim dışımızda ama bizimle ilerlemeye çalışan bir zaman kavramı var.

Bize hizmet etmesi için sistemler geliştirip bölüp, parçalara ayırdığımız zaman şimdi bizleri esiri etmiş durumda. Elbette bu esaret tamamen bizim kendimizi içine attığımız kocaman bir kuyudan başka bir şey değil. Süreç bizi zorluyor olsa da ruhumuza ve beden saatimize de kulak vermemiz en doğrusu olacaktır.